Οι πληροφορίες που παρουσιάζονται στη σελίδα δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται για αυτοθεραπεία ή αυτοδιάγνωση. Εάν υποψιάζεστε την παρουσία μιας ασθένειας, πρέπει να αναζητήσετε βοήθεια από έναν εξειδικευμένο ειδικό. Μόνο ο θεράπων ιατρός σας μπορεί να διαγνώσει και να συνταγογραφήσει θεραπεία.
Από πού προέρχεται η ασθένεια;
Αρτηριακή υπέρταση (συνώνυμο - υπέρταση) είναι μια ολόκληρη ομάδα ασθενειών για τις οποίες είναι χαρακτηριστική μια επίμονη αύξηση της αρτηριακής πίεσης (ΑΠ) μεγαλύτερη από 130-140/90 mm Hg. Τέχνη. Οι μετρήσεις αυξημένης αρτηριακής πίεσης καταγράφονται σε διαφορετικές ημέρες, με επαναλαμβανόμενες μετρήσεις που λαμβάνονται υπό διαφορετικές συνθήκες.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι δεν είναι καθόλου απαραίτητο στην υπέρταση να αυξάνεται ταυτόχρονα τόσο η ανώτερη (συστολική) όσο και η κατώτερη (διαστολική) πίεση. Για να γίνει αυτή η διάγνωση, αρκεί μια αύξηση σε έναν από τους δείκτες - συνήθως τον ανώτερο αριθμό, αν και είναι επίσης δυνατή μια αύξηση στη χαμηλότερη πίεση.
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι υπάρχει μια ξεχωριστή ασθένεια - η αρτηριακή υπέρταση (ονομάζεται επίσης υπέρταση ή υπέρταση). Στην υπέρταση, η αυξημένη αρτηριακή πίεση είναι ο κορυφαίος, βασικός παράγοντας που προκαλεί διάφορα προβλήματα υγείας. Επιπλέον, διακρίνεται η συμπτωματική υπέρταση. Πρόκειται για ασθένειες στις οποίες η αυξημένη αρτηριακή πίεση είναι ένα από τα συμπτώματα, μαζί με πολλές άλλες εκδηλώσεις. Δηλαδή, η υψηλή αρτηριακή πίεση έχει μια εντελώς προφανή, αφαιρούμενη αιτία (νεφρική βλάβη, υπερλειτουργία του θυρεοειδούς αδένα, φαιοχρωμοκύτωμα κ.λπ.).
Αιτίες υπέρτασης
Η ακριβής αιτία της ανάπτυξης της υπέρτασης δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί.
Σήμερα έχει διαπιστωθεί ότι υπάρχει μια γενετική προδιάθεση για την ανάπτυξη παθολογίας.
Ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερα υψηλός για τα άτομα των οποίων οι στενοί συγγενείς πάσχουν από υψηλή αρτηριακή πίεση. Επιπλέον, παράγοντες υψηλού κινδύνου για την ανάπτυξη υπέρτασης περιλαμβάνουν:
- υπέρβαρο και διάφοροι βαθμοί παχυσαρκίας (όσο υψηλότερο είναι το σωματικό βάρος, τόσο πιο πιθανό είναι να αυξηθεί η αρτηριακή πίεση).
- καθιστικός τρόπος ζωής, έλλειψη σωματικής δραστηριότητας.
- κακές συνήθειες (υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ, κάπνισμα).
- υπερβολικό αλάτι στη διατροφή?
- χρόνιο σωματικό ή ψυχοσυναισθηματικό στρες, έλλειψη ύπνου, υπερκόπωση.
Τις περισσότερες φορές, οι άνθρωποι στις αναπτυγμένες χώρες που εργάζονται σε γραφεία και έχουν πρόγραμμα βάρδιων υποφέρουν από υπέρταση. Επομένως, εάν υπάρχουν σημάδια υπέρτασης, πρέπει πρώτα από όλα να προσαρμόσετε τον τρόπο ζωής σας (δραστηριότητα, διατροφή, συνήθειες).
Μια συμπτωματική αύξηση της πίεσης είναι δυνατή με παθολογίες εσωτερικών οργάνων και ενδοκρινικές και μεταβολικές ασθένειες.
Η υψηλή αρτηριακή πίεση συχνά συνοδεύει ασθένειες των νεφρών ή των αγγείων τους - πυελονεφρίτιδα, σπειραματονεφρίτιδα, πολυκυστικές βλάβες, στένωση νεφρικής αρτηρίας, διαβητική νεφροπάθεια. Η υπέρταση εμφανίζεται με όγκους της υπόφυσης, επινεφριδίων (φαιοχρωμοκύτωμα, κ.λπ.), υπερθυρεοειδισμό, νόσο του Cushing, αγγειακές βλάβες (σύνθεση της αορτής), προεκλαμψία, κ.λπ.
Υπέρταση: κύρια συμπτώματα
Η ίδια η αύξηση της πίεσης μπορεί να μην γίνει αισθητή από τον ασθενή για μεγάλο χρονικό διάστημα. Οι αριθμοί υψηλής αρτηριακής πίεσης μπορεί να συνοδεύονται από δυσάρεστα συμπτώματα. Αυτά είναι:
- βαρύτητα στο κεφάλι ή πονοκέφαλος (ειδικά στο πίσω μέρος του κεφαλιού).
- κηλίδες μπροστά από τα μάτια, προβλήματα όρασης.
- ζάλη;
- ναυτία, μερικές φορές έμετος.
- αστάθεια κατά το περπάτημα?
- κρίσεις ασφυξίας, αναπνευστικά προβλήματα.
- σοβαρή αδυναμία, αδιαθεσία.
- αυξημένη κόπωση με μειωμένη απόδοση.
Όλα αυτά τα συμπτώματα δεν είναι συγκεκριμένα και είναι πιθανά σε πολλές άλλες ασθένειες, επομένως πρέπει να αξιολογούνται μόνο σε συνδυασμό με τους αριθμούς της αρτηριακής πίεσης. Με τη συμπτωματική υπέρταση σε άνδρες ή γυναίκες, είναι πιθανά συμπτώματα από τα όργανα που υποφέρουν περισσότερο - οίδημα, κράμπες, μυϊκή αδυναμία, ροχαλητό, άπνοια κατά τον ύπνο, λιποθυμία κ.λπ.
Επιπλοκές
Μια συνεχής αύξηση της πίεσης είναι επικίνδυνη για την ανάπτυξη επιπλοκών που σχετίζονται με βλάβες σε όργανα και ιστούς. Όλα αναπτύσσονται σταδιακά σε αρκετά χρόνια. Στα αρχικά στάδια, οι αλλαγές είναι αναστρέψιμες εάν ελέγχετε την αρτηριακή σας πίεση παίρνοντας τακτικά φάρμακα για την υπέρταση. Χωρίς θεραπεία, η προχωρημένη υπέρταση οδηγεί σε σοβαρές επιπλοκές. Τα τοιχώματα των αρτηριών υποφέρουν, χάνουν την ελαστικότητά τους, γίνονται πιο πυκνά, καταστρέφονται και εντοπίζονται σε αυτά έντονες αθηροσκληρωτικές αλλαγές. Προσβάλλονται ιδιαίτερα τα αγγεία της καρδιάς, του εγκεφάλου, των νεφρών, των άκρων και των ματιών. Η αθηροσκλήρωση των αγγείων του μυοκαρδίου προκαλεί την ανάπτυξη και την εξέλιξηστεφανιαία νόσο (συντομογραφία IHD). Στο πλαίσιο της υπέρτασης, ο κίνδυνος ανάπτυξης καρδιακή προσβολή – θάνατος μέρους του μυοκαρδίου λόγω διαταραχής της κυκλοφορίας του αίματος στα αγγεία.
Άλλες επιπλοκές είναι επίσης πιθανές.
- Βλάβες του κεντρικού νευρικού συστήματος - υπάρχει υψηλός κίνδυνος εγκεφαλικών επεισοδίων (οξύ εγκεφαλοαγγειακό ατύχημα λόγω θρόμβου ή ρήξης), χρόνιες διαταραχές της ροής του αίματος στα εγκεφαλικά αγγεία συμβαίνουν με την ανάπτυξη εγκεφαλοπάθειας.
- Οι ασθένειες και η ισχαιμική νεφρική βλάβη σχηματίζουν τελικά χρόνια νεφρική ανεπάρκεια.
- Διαταραχές όρασης, έως και πλήρη τύφλωση, που προκύπτουν λόγω διαταραχής της τροφοδοσίας του αμφιβληστροειδούς και του οπτικού νεύρου.
- Το μεταβολικό σύνδρομο είναι ένας συνδυασμός υπέρτασης με υψηλά λιπίδια αίματος, υπερβολικό βάρος και υψηλό σάκχαρο στο αίμα. Αυτό απειλεί την ανάπτυξη εγκεφαλικών και καρδιακών προσβολών.
Πολλές άλλες επιπλοκές είναι πιθανές. Ο κίνδυνος της υπέρτασης είναι ότι μπορεί να εμφανιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς συμπτώματα, αλλά τα αιμοφόρα αγγεία και τα εσωτερικά όργανα υποφέρουν από κυκλοφορικές διαταραχές.
Ταξινόμηση
Με βάση το μέγεθος της αυξημένης αρτηριακής πίεσης, διακρίνονται τρεις βαθμοί υπέρτασης. Εκτός από αυτές, προσδιορίζονται επίσης ομάδες κινδύνου με βάση ορισμένες τιμές πίεσης και το επίπεδο της διακύμανσής της.
- Η αρτηριακή πίεση μικρότερη από 120/80 mm Hg θεωρείται βέλτιστη.
- Η κανονική πίεση θεωρείται ότι κυμαίνεται από 120-129/80-84 mm Hg.
- Η υψηλή φυσιολογική πίεση θεωρείται ότι είναι εντός της περιοχής 130-139/85-89 mmHg.
- Η υπέρταση σταδίου 1 διαγιγνώσκεται σε τιμές πίεσης 140-159/90-99 mm Hg.
- Η υπέρταση σταδίου 3 διαγιγνώσκεται όταν η πίεση είναι πάνω από 180/110 mm Hg.
- Η υπέρταση σταδίου 3 διαγιγνώσκεται όταν η πίεση είναι πάνω από 180/110 mm Hg.
Η μεμονωμένη συστολική υπέρταση διακρίνεται ξεχωριστά με αύξηση στους ανώτερους αριθμούς άνω των 140 και στους κατώτερους λιγότερους από 90 mmHg.
Η σοβαρότητα της κατάστασης εκτιμάται από την υψηλότερη τιμή πίεσης (ανεξάρτητα από το αν είναι ανώτερη ή χαμηλότερη). Για ακριβή διάγνωση, πρέπει να προσδιορίσετε την αρτηριακή σας πίεση πολλές φορές την ημέρα για μία ή δύο εβδομάδες.
Τα στάδια της υπέρτασης διακρίνονται επίσης, αντανακλώντας τα στάδια των αλλαγών στο σώμα με φόντο την υπέρταση και την ανάπτυξη επιπλοκών. Συνολικά, έχουν εντοπιστεί τρία στάδια, καθένα από τα οποία χαρακτηρίζεται από τις δικές του αλλαγές σε όργανα και συστήματα, αποκλίσεις σε εργαστηριακές εξετάσεις και λειτουργικές εξετάσεις.
- Το στάδιο Ι είναι οι αρχικές αλλαγές στην υπέρταση. Δεν υπάρχει βλάβη στα όργανα-στόχους: δεν υπάρχει υπερτροφία του μυοκαρδίου (πάχυνση του καρδιακού τοιχώματος), μειωμένος ρυθμός διήθησης στα σπειράματα των νεφρών, χωρίς πρωτεΐνη στα ούρα, χωρίς πλάκες ή πάχυνση στις καρωτιδικές αρτηρίες.
- Το στάδιο ΙΙ διαγιγνώσκεται εάν υπάρχει τουλάχιστον ένα από τα παραπάνω σημεία (συνήθως υπερτροφία του μυοκαρδίου ή πλάκα στις αρτηρίες).
- Το στάδιο III διαγιγνώσκεται παρουσία τουλάχιστον μιας από μια ολόκληρη ομάδα καρδιαγγειακών παθήσεων, η οποία σχετίζεται με την ανάπτυξη αθηροσκλήρωσης. Πρόκειται για εγκεφαλικό, έμφραγμα, αγγειακή βλάβη των κάτω άκρων, στηθάγχη, μειωμένη σπειραματική διήθηση, σημαντική απώλεια πρωτεΐνης πλάσματος στα ούρα.
Ο προσδιορισμός του βαθμού και του σταδίου της κεφαλαλγίας είναι σημαντικός για την κατάρτιση ενός σχεδίου θεραπείας, την παρακολούθηση και τη διεξαγωγή μέτρων αποκατάστασης. Όσο πιο σοβαρή είναι η κατάσταση, τόσο πιο ενεργή και εντατική χρειάζεται να είναι η θεραπεία.
Διαγνωστικά
Συνήθως ο ασθενής απευθύνει τα παράπονά του σε έναν θεραπευτή, λιγότερο συχνά - απευθείας σε έναν καρδιολόγο. Η υπέρταση μπορεί επίσης να διαγνωστεί από άλλους ειδικούς - νευρολόγο, ενδοκρινολόγο, ουρολόγο ή νεφρολόγο. Η διάγνωση της υπέρτασης ή της συμπτωματικής υπέρτασης ξεκινά με την καταγραφή όλων των παραπόνωνπου έχει ένα άτομο λεπτομερής εξέταση του ιστορικού (ποιες ασθένειες έχουν υποστεί, υπάρχουν συγγενείς με υπέρταση, τι τρόπο ζωής ακολουθεί ο ασθενής, πώς τρώει κ.λπ.
Στη συνέχεια, ο γιατρός διεξάγει μια εξέταση - αξιολογεί το ύψος και το βάρος, το ΔΜΣ, την περίμετρο της κοιλιάς, μετρά τον παλμό, την αρτηριακή πίεση και τον ρυθμό αναπνοής. Είναι σημαντικό να τονίσουμε -Η αρτηριακή πίεση πρέπει να μετράται τρεις φορές ανά δόσηγια τη μείωση της επιρροής των σφαλμάτων (διέγερση, άγχος, ελαττώματα μέτρησης).
Ο γιατρός θα δώσει επίσης συστάσεις για τη μέτρηση της αρτηριακής σας πίεσης στο σπίτι δύο φορές την ημέρα - πρωί και βράδυ, και θα συνταγογραφήσει μια σειρά εργαστηριακών και οργάνων εξετάσεων. Αυτά είναι:
- γενική κλινική ανάλυση ούρων και αίματος.
- βιοχημική μελέτη, πήξη, επίπεδο γλυκόζης.
- ΗΚΓ και ECHO-CG (υπερηχογράφημα καρδιάς).
- Υπερηχογράφημα των κοιλιακών οργάνων (συμπεριλαμβανομένων των νεφρών και των επινεφριδίων).
- διαβούλευση με οφθαλμίατρο για τη μελέτη της κατάστασης του βυθού.
Αφού λάβει όλα τα αποτελέσματα, ο γιατρός αξιολογεί όλους τους παράγοντες κινδύνου, τις συνακόλουθες παθολογίες και τις βλάβες στα εσωτερικά όργανα-στόχους. Ένα άτομο κατατάσσεται σε μια συγκεκριμένη ομάδα κινδύνου και με βάση αυτό καθορίζονται οι τακτικές θεραπείας, τα μέτρα για την πρόληψη των επιπλοκών και η συχνότητα παρατήρησης και εξέτασης.
Μέθοδοι θεραπείας της αρτηριακής υπέρτασης
Η βάση της θεραπείας για την υπέρταση είναι συνδυασμός μη φαρμακευτικών μεθόδων και φαρμάκων. Το πρώτο πράγμα που θα συστήσει ο γιατρός είναι διόρθωση βάρους, αύξηση της ποσότητας σωματικής δραστηριότητας, εγκατάλειψη κακών συνηθειών, καθώς και προσαρμογή της δίαιτας για υπέρταση, μείωση αλατιού, ελαφρών υδατανθράκων, κορεσμένων λιπαρών στη διατροφή, αύξηση της ποσότητας φρέσκων φρούτων και φυσικών τροφών.
Για ασθενείς των οποίων τα επίπεδα αρτηριακής πίεσης δεν σταθεροποιούνται μόνο μέσω αλλαγών στον τρόπο ζωής, διατροφής και όλων των συστάσεων, οι γιατροί χρησιμοποιούνφαρμακευτική θεραπεία.
Το θεραπευτικό σχήμα επιλέγεται ξεχωριστά. μπορούν να χρησιμοποιηθούν φάρμακα από διάφορες ομάδες. Αυτά είναι:
- διουρητικά (διουρητικά);
- ανταγωνιστές ασβεστίου?
- ανταγωνιστές των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II (φάρμακα που τελειώνουν σε σαρτάνη).
- Αναστολείς ΜΕΑ (το τέλος του φαρμάκου είναι adj).
- βήτα αποκλειστές (με καταλήξεις σε -lol).
Σήμερα, οι γιατροί συνδυάζουν ομάδες φαρμάκων για να επιτύχουν το μέγιστο αποτέλεσμα, καθώς η λήψη ενός φαρμάκου συνήθως δεν παρέχει μόνιμο και έντονο αποτέλεσμα ή το επιθυμητό επίπεδο αρτηριακής πίεσης. Η επιλογή των φαρμάκων πραγματοποιείται μόνο από γιατρό, λαμβάνοντας υπόψη την ηλικία, τις ταυτόχρονες παθολογίες και τα φάρμακα που έχουν ήδη ληφθεί. Η θεραπεία πραγματοποιείται συνεχώς, η δόση επιλέγεται μεμονωμένα για αρκετές εβδομάδες ή μήνες.
Πρόληψη ασθενειών
Οι απλές αλλαγές στον τρόπο ζωής είναι αποτελεσματικές στην πρόληψη της υπέρτασης. Είναι απαραίτητο να έχετε την πιο υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή, σωματική δραστηριότητα και διατήρηση υγιούς βάρους, μείωση της ποσότητας επιτραπέζιου αλατιού στη διατροφή και προστασία από το στρες. Για την έγκαιρη ανίχνευση προβλημάτων υγείας και αρχικών εκδηλώσεων υπέρτασης είναι απαραίτητες τακτικές επισκέψεις στο γιατρό και ιατρική εξέταση.